दक्षि॒णाश्वं॒ दक्षि᳚णा॒ गां द᳚दाति॒ दक्षि᳚णा च॒न्द्रमु॒त यद्धिर᳚ण्यम् ।
दक्षि॒णान्नं᳚ वनुते॒ यो न᳚ आ॒त्मा दक्षि᳚णां॒ वर्म᳚ कृणुते विजा॒नन् ॥
दक्षि॒णान्नं᳚ वनुते॒ यो न᳚ आ॒त्मा दक्षि᳚णां॒ वर्म᳚ कृणुते विजा॒नन् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
दक्षि᳚णा । अश्व᳚म् । दक्षि᳚णा । गाम् । द॒दा॒ति॒ । दक्षि᳚णा । च॒न्द्रम् । उ॒त । यत् । हिर᳚ण्यम् ।
दक्षि᳚णा । अन्न᳚म् । व॒नु॒ते॒ । यः । नः॒ । आ॒त्मा । दक्षि᳚णाम् । वर्म᳚ । कृ॒णु॒ते॒ । वि॒॑जा॒नन् ॥
दक्षि᳚णा । अन्न᳚म् । व॒नु॒ते॒ । यः । नः॒ । आ॒त्मा । दक्षि᳚णाम् । वर्म᳚ । कृ॒णु॒ते॒ । वि॒॑जा॒नन् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
दक्षिणा तद्दातृभ्योऽश्वं ददाति। तथा गां च ददाति तथा चन्द्रं सुवर्णं ददाति। उतापि च यद्धिरण्यं रजतमस्ति। रजतं हिरण्यमित्याम्नानात्। तच्च ददाति। किञ्च सान्नं वनुते। ददाति। वनोतिरत्र दानार्थः। तस्मान्नोऽस्मदीयो य आत्मास्ति स वर्म विजानन् कवचं यथायुधानां निवारकं तद्वद्दुरितानि वारयतीति कवचमिति विजानन् दक्षिणामश्वादिदानशीलां कृणुते। ऋत्विग्भ्यः करोति॥७॥