हे पणयह् यूयं वरीय उरुतरम् दूरं दूरदेशमित। गच्छत। युश्माभिरपहृता गाव ऋतेन सत्येन मिनतीर्मिनत्यो द्वारस्य पिधायकं पर्वतं हिंसत्यो विदारयन्त्य उद्यन्तु। तस्मादुद्गच्छन्तु। यद्वा। मिनतीः। व्यत्ययेन कर्मणि शतृ। मीयमाना युश्माभिर्बाध्यमानास्ता गावः। सुब्व्यत्ययः। गा रुतेन स्तुतिभिर्गन्तव्येनेन्द्रेण सहायेन बृहस्पत्यादय उद्यन्तु। पर्वतादुद्गमयन्तु। निगूढा नितरां स्थापिता या गा बृहस्पतिरविन्दत् लप्स्यते तथा सोमस्तदभिषवकारिणो ग्रावाणश्च विप्रा मेधाविन ऋषयोऽङ्गिरसश्च लप्स्यन्ते। विद्लृलाभे तौदादिकः। तस्माच्छन्दसि लुङ् लुङ् लिट् इति भविष्यदर्थे लङ्। शे मुचादीनामिति नुमागमः॥११॥