यस्ते᳚ द्र॒प्सः स्कन्द᳚ति॒ यस्ते᳚ अं॒शुर्बा॒हुच्यु᳚तो धि॒षणा᳚या उ॒पस्था᳚त् ।
अ॒ध्व॒र्योर्वा॒ परि᳚ वा॒ यः प॒वित्रा॒त्तं ते᳚ जुहोमि॒ मन᳚सा॒ वष᳚ट्कृतम् ॥
अ॒ध्व॒र्योर्वा॒ परि᳚ वा॒ यः प॒वित्रा॒त्तं ते᳚ जुहोमि॒ मन᳚सा॒ वष᳚ट्कृतम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यः । ते॒ । द्र॒प्सः । स्कन्द᳚ति । यः । ते॒ । अं॒शुः । बा॒हु॑च्यु᳚तः । धि॒षणा᳚याः । उ॒प॑स्था᳚त् ।
अ॒ध्व॒र्योः । वा॒ । परि᳚ । वा॒ । यः । प॒वित्रा᳚त् । तम् । ते॒ । जु॒हो॒मि॒ । मन᳚सा । वष᳚ट्॑कृतम् ॥
अ॒ध्व॒र्योः । वा॒ । परि᳚ । वा॒ । यः । प॒वित्रा᳚त् । तम् । ते॒ । जु॒हो॒मि॒ । मन᳚सा । वष᳚ट्॑कृतम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे सोम ते त्वदीयोयोद्रप्सोरसः स्कन्दति अधिषवणचर्मणोन्यत्र गच्छति यश्च ते त्व- दीयः अंशुः रसादितरः सन् स्कन्दति बाहुच्युतः अध्वर्योर्बाहुभ्यां प्रच्युतः सन् स्कन्दति यद्वा बाहुवत् साधनभूताग्रावाणः तैः प्रच्युतोभिषुतः सन् धिषणायाः धिषणेत्यधिषवण- फलकनाम प्रत्येकविवक्षयैकवचनं अधिषवणफलकयोरुपस्थात् समीपस्थात् प्रदेशादन्तत्र गच्छति । तथा अध्वर्योर्वा अभिषुण्वतोध्वर्योर्हस्तात् स्कन्दति वापिवा योरसः पवित्रा द्दशापवित्रात् परिस्कन्दति तं कृ सर्वं द्रप्सं ते त्वदीयं रसं मनसा अन्तःकरणेन स्तोत्रेण वा सह वषट्कृतं वषट्कारेण स्वाहाकारेण कृतं जुहोमि अग्नौ प्रक्षिपामि ॥ १२ ॥