यस्ते᳚ अ॒द्य कृ॒णव᳚द्भद्रशोचे॑पू॒पं दे᳚व घृ॒तव᳚न्तमग्ने ।
प्र तं न᳚य प्रत॒रं वस्यो॒ अच्छा॒भि सु॒म्नं दे॒वभ᳚क्तं यविष्ठ ॥
प्र तं न᳚य प्रत॒रं वस्यो॒ अच्छा॒भि सु॒म्नं दे॒वभ᳚क्तं यविष्ठ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यः । ते॒ । अ॒द्य । कृ॒णव᳚त् । भ॒द्र॒॑शो॒चे॒ । अ॒पू॒पम् । दे॒व॒ । घृ॒त॑व᳚न्तम् । अ॒ग्ने॒ ।
प्र । तम् । न॒य॒ । प्र॒॑त॒रम् । वस्यः᳚ । अच्छ᳚ । अ॒भि । सु॒म्नम् । दे॒व॑भ᳚क्तम् । य॒वि॒ष्ठ॒ ॥
प्र । तम् । न॒य॒ । प्र॒॑त॒रम् । वस्यः᳚ । अच्छ᳚ । अ॒भि । सु॒म्नम् । दे॒व॑भ᳚क्तम् । य॒वि॒ष्ठ॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे भद्रशोचे कल्याणदीप्ते हे देव द्योतमान यविष्ठ युवतमाग्ने ते तुभ्यं योयजमानोद्या स्मिन्नहनि घृतवंतं घृतेन युक्तं अपूपं पुरोडाशं कृणवत् करोति प्रतरं प्रकृष्टतरं यजमानं वस्योवसीयोच्छप्रति प्रनय अत्यर्थं प्रापय । तथा देवभक्तं स्तुतिभिर्हविर्भिश्च देवानां संभ- क्तारं सेवितारं तंयजमानं द्युम्नं सुखमभिप्रति प्रनय ॥ ९ ॥