असु᳚नीते॒ पुन᳚र॒स्मासु॒ चक्षु॒ः पुनः᳚ प्रा॒णमि॒ह नो᳚ धेहि॒ भोग᳚म् ।
ज्योक्प᳚श्येम॒ सूर्य᳚मु॒च्चर᳚न्त॒मनु᳚मते मृ॒ळया᳚ नः स्व॒स्ति ॥
ज्योक्प᳚श्येम॒ सूर्य᳚मु॒च्चर᳚न्त॒मनु᳚मते मृ॒ळया᳚ नः स्व॒स्ति ॥
पदपाठः (Word-by-word)
असु᳚॑नीते । पुनः᳚ । अ॒स्मासु᳚ । चक्षुः᳚ । पुन॒रिति᳚ । प्रा॒णम् । इ॒ह । नः॒ । धे॒हि॒ । भोग᳚म् ।
ज्योक् । प॒श्ये॒म॒ । सूर्य᳚म् । उ॒त्॑चर᳚न्तम् । अनु᳚॑मते । मृ॒ळय᳚ । नः॒ । स्व॒स्ति ॥
ज्योक् । प॒श्ये॒म॒ । सूर्य᳚म् । उ॒त्॑चर᳚न्तम् । अनु᳚॑मते । मृ॒ळय᳚ । नः॒ । स्व॒स्ति ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे असुनीते प्राणदायिनि देवि अस्मासु। अस्मदीये सुबन्धावित्यर्थः। पुनश्चक्षुः प्रकाशकं नयनम् । ईक्षणसामर्थ्यमित्यर्थः। किञ्च पुनः प्रानमस्मासुधेहि। स्थापय। वयं च ज्योक्चिरमुच्चरन्तमुद्गच्छन्तं सूर्यं पश्येम। हे अनुमते देवि स्वस्त्यविनाशं यथा स्यात्तथा नोऽस्मान्मृळय। सुखय॥६॥