सह᳚स्व मन्यो अ॒भिमा᳚तिम॒स्मे रु॒जन्मृ॒णन्प्र᳚मृ॒णन्प्रेहि॒ शत्रू᳚न् ।
उ॒ग्रं ते॒ पाजो᳚ न॒न्वा रु᳚रुध्रे व॒शी वशं᳚ नयस एकज॒ त्वम् ॥
उ॒ग्रं ते॒ पाजो᳚ न॒न्वा रु᳚रुध्रे व॒शी वशं᳚ नयस एकज॒ त्वम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सह᳚स्व । म॒न्यो॒ इति᳚ । अ॒भि॑मा᳚तिम् । अ॒स्मे इति᳚ । रु॒जन् । मृ॒णन् । प्र॒॑मृ॒णन् । प्र । इ॒हि॒ । शत्रू᳚न् ।
उ॒ग्रम् । ते॒ । पाजः᳚ । न॒नु । आ । रु॒रु॒ध्रे॒ । व॒शी । वश᳚म् । न॒य॒से॒ । ए॒क॒॑ज॒ । त्वम् ॥
उ॒ग्रम् । ते॒ । पाजः᳚ । न॒नु । आ । रु॒रु॒ध्रे॒ । व॒शी । वश᳚म् । न॒य॒से॒ । ए॒क॒॑ज॒ । त्वम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे मन्यो अस्मे अस्माकमभिमातिमभिगन्तारं शत्रुं सहस्व। अभिभव। रुजन् हिंसन् मृणन् प्रमृणन् प्रकर्षेण हिंसन् यथा ननर्न जीवेत्तथा कुर्वंस्त्वम् शत्रून्प्रति प्रेहि। ते तव पाजो बलमुग्रमुद्गूर्णम् के नन्वा रुरुध्रे अरुन्धन्ति। न तथा सम्भवति। हे एकज त्वमसहाय वशी त्वं वशं नयसे प्रापयसि शत्रुम्॥३॥