एको᳚ बहू॒नाम᳚सि मन्यवीळि॒तो विशं᳚विशं यु॒धये॒ सं शि᳚शाधि ।
अकृ᳚त्तरु॒क्त्वया᳚ यु॒जा व॒यं द्यु॒मन्तं॒ घोषं᳚ विज॒याय᳚ कृण्महे ॥
अकृ᳚त्तरु॒क्त्वया᳚ यु॒जा व॒यं द्यु॒मन्तं॒ घोषं᳚ विज॒याय᳚ कृण्महे ॥
पदपाठः (Word-by-word)
एकः᳚ । ब॒हू॒नाम् । अ॒सि॒ । म॒न्यो॒ इति᳚ । ई॒ळि॒तः । विश᳚म्॑विशम् । यु॒धये᳚ । सम् । शि॒शा॒धि॒ ।
अकृ᳚त्त॑रुक् । त्वया᳚ । यु॒जा । व॒यम् । द्यु॒॑मन्त᳚म् । घोष᳚म् । वि॒॑ज॒याय᳚ । कृ॒ण्म॒हे॒ ॥
अकृ᳚त्त॑रुक् । त्वया᳚ । यु॒जा । व॒यम् । द्यु॒॑मन्त᳚म् । घोष᳚म् । वि॒॑ज॒याय᳚ । कृ॒ण्म॒हे॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे मन्यो ईळितः स्तुतस्त्वमेक एवासहाय एव बहूनां शत्रूणामसि। भवसि पर्याप्तो हन्तुम्। अतो विशं विशं तां तामस्मद्विरोधिनीं प्रजां युधये युद्धाय सं शिशाधि। सम्यक् तीक्षीकुरु। किञ्च हे अकृत्तरुगच्छिन्नदीप्ते त्वया युजा सहायेन वयं द्युमन्तं दीप्तिमन्तं घोषं सीहनादवन्तं विजयाय विशिष्टजयार्थं कृण्महे। कुर्मः॥४॥