वि॒जे॒ष॒कृदिन्द्र᳚ इवानवब्र॒वो॒३॒᳚॑स्माकं᳚ मन्यो अधि॒पा भ᳚वे॒ह ।
प्रि॒यं ते॒ नाम᳚ सहुरे गृणीमसि वि॒द्मा तमुत्सं॒ यत᳚ आब॒भूथ᳚ ॥
प्रि॒यं ते॒ नाम᳚ सहुरे गृणीमसि वि॒द्मा तमुत्सं॒ यत᳚ आब॒भूथ᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
वि॒जे॒ष॒॑कृत् । इन्द्रः᳚॑इव । अ॒न॒व॒॑ब्र॒वः । अ॒स्माक᳚म् । म॒न्यो॒ इति᳚ । अ॒धि॒॑पाः । भ॒व॒ । इ॒ह ।
प्रि॒यम् । ते॒ । नाम᳚ । स॒हु॒रे॒ । गृ॒णी॒म॒सि॒ । वि॒द्म । तम् । उत्स᳚म् । यतः᳚ । आ॒॑ब॒भूथ᳚ ॥
प्रि॒यम् । ते॒ । नाम᳚ । स॒हु॒रे॒ । गृ॒णी॒म॒सि॒ । वि॒द्म । तम् । उत्स᳚म् । यतः᳚ । आ॒॑ब॒भूथ᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे मन्यो इन्द्र इव विजेषकृद्विजयकर्ता तथानवब्रवोऽनिन्दितवचनः। अनवब्रवोऽनवक्षिप्तवचन इति यास्कः। नि. ६-२६। ईदृशस्त्वमस्माकमधिपा अधिकं पाता रक्षिता भवेहास्मिन्यज्ञे। हे सहुरे शत्रूणाम् सहनशील ते प्रियं नाम स्तोत्रं गृणीमसि। गृणिमः। स्तुमः। यतो नाम्नः स्तोत्रात्त्वमाबभूथ आभवसि प्रवृद्धो भवसि तमुत्सं बलस्योद्गमयितारं विद्म। जानीमः॥५॥