ए॒वा म॒हो अ᳚सुर व॒क्षथा᳚य वम्र॒कः प॒ड्भिरुप᳚ सर्प॒दिन्द्र᳚म् ।
स इ᳚या॒नः क᳚रति स्व॒स्तिम᳚स्मा॒ इष॒मूर्जं᳚ सुक्षि॒तिं विश्व॒माभा᳚ः ॥
स इ᳚या॒नः क᳚रति स्व॒स्तिम᳚स्मा॒ इष॒मूर्जं᳚ सुक्षि॒तिं विश्व॒माभा᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ए॒व । म॒हः । अ॒सु॒र॒ । व॒क्षथा᳚य । व॒म्र॒कः । प॒ट्॑भिः । उप᳚ । स॒र्प॒त् । इन्द्र᳚म् ।
सः । इ॒या॒नः । क॒र॒ति॒ । स्व॒स्तिम् । अ॒स्मै॒ । इष᳚म् । ऊर्ज᳚म् । सु॒॑क्षि॒तिम् । विश्व᳚म् । आ । अ॒भा॒रित्य᳚भाः ॥
सः । इ॒या॒नः । क॒र॒ति॒ । स्व॒स्तिम् । अ॒स्मै॒ । इष᳚म् । ऊर्ज᳚म् । सु॒॑क्षि॒तिम् । विश्व᳚म् । आ । अ॒भा॒रित्य᳚भाः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अनया स्तुतिमुपसंहृत्याभिमतं वम्रकः पार्थयते। हे असुर बलवन्निन्द्र त्वामेमैवमुक्तप्रकारेण महो महतो हविशः स्तोत्रस्य वा वक्षथाय वहनाय महतः स्वर्गादेः प्रापणाय वा पड्भिः पादैरुप सर्पत्। उपागमत्। स इयान उपागम्यमानः सन् करति करोतु स्वस्तिमविनाशमस्मै वम्रकाय। तथेषमन्नमूर्जं रसं सुक्षितिं सुनिवासं सम्यग्विश्वं सर्वमाभः। आहरतु॥१२॥