यदा पौर्णमास्यामग्नि षोमावुपांशुयाजस्य देवता तदानीमग्निषोमा यो अद्येति तस्यानुवाक्या । सूत्रितं चोक्ता देवता इति खंडे । अग्नीषोमा यो अद्य वामान्यं दिवो मातरिश्वा जभार (आ १-६) इति ॥

हे अग्निषोमौ यो यजमानोऽद्यास्मिन्कर्मणि वां युवाभ्यां युष्मदर्थमिदं स्तुतिलक्षणं वचो वाक्यं सपर्यति पूजितं करोति तस्मै यजमानाय गवां पशूनां पोषमभिवृद्धिं धत्त । प्रयच्छतम् । कीदृसं षोषम् । सुवीर्यं शोभनेन वीर्येण सामर्थ्येनोपेतं स्वश्व्यं शोभनैरश्वैर्यक्तं ॥ गवाम् । सावेकाच इति प्राप्तस्य विभक्त्युदात्तत्वस्य न गोश्वन्साववर्णेति प्रतिषेधः ॥ २ ॥