क्र॒तु॒प्रावा᳚ जरि॒ता शश्व᳚ता॒मव॒ इन्द्र॒ इद्भ॒द्रा प्रम᳚तिः सु॒ताव᳚ताम् ।
पू॒र्णमूध᳚र्दि॒व्यं यस्य᳚ सि॒क्तय॒ आ स॒र्वता᳚ति॒मदि᳚तिं वृणीमहे ॥
पू॒र्णमूध᳚र्दि॒व्यं यस्य᳚ सि॒क्तय॒ आ स॒र्वता᳚ति॒मदि᳚तिं वृणीमहे ॥
पदपाठः (Word-by-word)
क्र॒तु॒॑प्रावा᳚ । ज॒रि॒ता । शश्व᳚ताम् । अवः᳚ । इन्द्रः᳚ । इत् । भ॒द्रा । प्र॑म᳚तिः । सु॒त॑व᳚ताम् ।
पू॒र्णम् । ऊधः᳚ । दि॒व्यम् । यस्य᳚ । सि॒क्तये᳚ । आ । स॒र्व॑ता᳚तिम् । अदि᳚तिम् । वृ॒णी॒म॒हे॒ ॥
पू॒र्णम् । ऊधः᳚ । दि॒व्यम् । यस्य᳚ । सि॒क्तये᳚ । आ । स॒र्व॑ता᳚तिम् । अदि᳚तिम् । वृ॒णी॒म॒हे॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
क्रतुप्रावा कर्मणां पुरकः। प्रा पूरने। आतो मनिन्नित्यादिना वनिप्। जरिता स्तोत यजमानं साधु सोमः कृत इति स्तौति। यद्वा शश्वतां सर्वेशां जरियितेन्द्र इदिन्द्र एव सुतावतां सोमवताम् यजमानानामवो रक्शको भद्रा भद्रया स्तुत्या प्रमतिः। यस्येन्द्रस्य सिक्तये सेकाय पानायोधरुद्धततरं द्रोनकलशं पूर्णं सोमेन पूर्णं भवति स एवावः स एव प्रमतिरिति॥११॥