अध॒ त्यं द्र॒प्सं वि॒भ्वं᳚ विचक्ष॒णं विराभ᳚रदिषि॒तः श्ये॒नो अ᳚ध्व॒रे ।
यदी॒ विशो᳚ वृ॒णते᳚ द॒स्ममार्या᳚ अ॒ग्निं होता᳚र॒मध॒ धीर᳚जायत ॥
यदी॒ विशो᳚ वृ॒णते᳚ द॒स्ममार्या᳚ अ॒ग्निं होता᳚र॒मध॒ धीर᳚जायत ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अध᳚ । त्यम् । द्र॒प्सम् । वि॒॑भ्व᳚म् । वि॒॑च॒क्ष॒णम् । विः । आ । अ॒भ॒र॒त् । इ॒षि॒तः । श्ये॒नः । अ॒ध्व॒रे ।
यदि᳚ । विशः᳚ । वृ॒णते᳚ । द॒स्मम् । आर्याः᳚ । अ॒ग्निम् । होता᳚रम् । अध᳚ । धीः । अ॒जा॒य॒त॒ ॥
यदि᳚ । विशः᳚ । वृ॒णते᳚ । द॒स्मम् । आर्याः᳚ । अ॒ग्निम् । होता᳚रम् । अध᳚ । धीः । अ॒जा॒य॒त॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अध अथानंतरं श्येनः श्येनाख्यः विः पक्षी अध्वरेयागे इषितः अग्निप्रेषितः विभ्वे यहान्तं विचक्षणं सर्वस्य विशेषेण द्रष्टारं त्यं तं प्रसिद्धं द्रप्सं नात्यल्पं नातिबहुलं सोमं आभरत् आहृतवान् । अपिच्च यदि यदा आर्या अभिगमनीयं तं व्रजन्तोविशोयजमाना- मनुष्यादस्मं दर्शनीयं शत्रूणामुपक्षपयितारं वा होतारं अग्निं वृणते प्रार्थयन्ते । अध अथ तदाधीः यागादिक्रिया अजायत यज्वभिः प्रतायतइत्यर्थः ॥ ४ ॥