हे इन्द्र हरित्वता। हरिच्छब्दान्मतुपो झय इति वत्वम् । हरिद्वर्णयुक्तेन सूर्यस्य वर्चसा तेजसा तत्सदृशैः श्रेष्ठैः प्रशस्यतमैरात्मीयै रूपैस्तन्वमात्मीयं शरीरं मदीयं वा। यद्वा। तायत इति तनूर्यज्ञः। तं स्पर्शयस्व। तेजोयुक्तं कुरु। किञ्च सध्रीचीनः। विभाषाञ्चेरदिक् स्त्रियामिति खप्रत्ययः। मरुद्भिः सहाञ्चनस्त्वं सखिभिः सखिभूतैरस्माभिर्हुवान आहूयमानः सन्निषद्य यज्ञे निषण्णो भुत्वा मादयस्व। सोमपानेन हृष्टो भव॥३॥