तम᳚स्य॒ विष्णु᳚र्महि॒मान॒मोज᳚सां॒शुं द᳚ध॒न्वान्मधु᳚नो॒ वि र᳚प्शते ।
दे॒वेभि॒रिन्द्रो᳚ म॒घवा᳚ स॒याव᳚भिर्वृ॒त्रं ज᳚घ॒न्वा{4} अ᳚भव॒द्वरे᳚ण्यः ॥
दे॒वेभि॒रिन्द्रो᳚ म॒घवा᳚ स॒याव᳚भिर्वृ॒त्रं ज᳚घ॒न्वा{4} अ᳚भव॒द्वरे᳚ण्यः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तम् । अ॒स्य॒ । विष्णुः᳚ । म॒हि॒मान᳚म् । ओज᳚सा । अं॒शुम् । द॒ध॒न्वान् । मधु᳚नः । वि । र॒प्श॒ते॒ ।
दे॒वेभिः᳚ । इन्द्रः᳚ । म॒घ॑वा᳚ । स॒याव᳚॑भिः । वृ॒त्रम् । ज॒घ॒न्वान् । अ॒भ॒व॒त् । वरे᳚ण्यः ॥
दे॒वेभिः᳚ । इन्द्रः᳚ । म॒घ॑वा᳚ । स॒याव᳚॑भिः । वृ॒त्रम् । ज॒घ॒न्वान् । अ॒भ॒व॒त् । वरे᳚ण्यः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
विष्णुरेतन्नामकः। व्याप्तो यज्ञो वा। मधुनो मदकरस्य सोमस्यांशुं लताखण्डं दधन्वान् प्रेरयन्। धवेर्गत्यर्थस्य क्वसाविदित्त्वान्नुमागमे कृते वलि लोपः। ओजसा स्ववीर्येण सञ्जातमस्येन्द्रस्य तं महिमानं वि रप्यते। विविधं शब्दयति। स्तौति। मघवा धनवान् सयावभिः। यातेरातो मनिन्निति क्वनिप्। सहगन्तृभिर्देवेभिर्देवैर्मरुद्भिश्च व्रुत्रम् जघन्वान् हतवानिन्द्रो वरेण्यः सर्वैर्वरणियः सम्भजनीयोऽभवत्॥२॥