आदपि च स इन्द्रस्तविषीर्महतीः सेनाः सत्रा सहैवापत्यत। आगच्छत्। पद गतौ दैवादिकः। वर्णव्यत्ययः। यद्वा। पत्यत इत्यैश्वर्यकर्मा। सेनानामीष्टे। तासामीश्वरोऽभवदित्यर्थः। स एव द्यावापृथिवी द्यावापृथिव्यौ वरीयः। तृतीयायाः सुः। उरुतरेण महिम्नाबाधत। तयोरन्तस्थिताञ्शत्रूनवधीदित्यर्थः। धृषितः शत्रुवधे प्रगल्भः सन्नायसमयोमयं वज्रमवाभरत्। अधारयत्। किमर्थम् । मित्राय वरुणाय दाशुषे हविर्दत्तवते यज्वने च शेवं सुखं कर्तुम्॥५॥