इन्द्र॒स्यात्र॒ तवि᳚षीभ्यो विर॒प्शिन᳚ ऋघाय॒तो अ᳚रंहयन्त म॒न्यवे᳚ ।
वृ॒त्रं यदु॒ग्रो व्यवृ᳚श्च॒दोज᳚सा॒पो बिभ्र᳚तं॒ तम᳚सा॒ परी᳚वृतम् ॥
वृ॒त्रं यदु॒ग्रो व्यवृ᳚श्च॒दोज᳚सा॒पो बिभ्र᳚तं॒ तम᳚सा॒ परी᳚वृतम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इन्द्र᳚स्य । अत्र᳚ । तवि᳚षीभ्यः । वि॒॑र॒प्शिनः᳚ । ऋ॒घा॒य॒तः । अ॒रं॒ह॒य॒न्त॒ । म॒न्यवे᳚ ।
वृ॒त्रम् । यत् । उ॒ग्रः । वि । अवृ᳚श्चत् । ओज᳚सा । अ॒पः । बिभ्र᳚तम् । तम᳚सा । परि᳚॑वृतम् ॥
वृ॒त्रम् । यत् । उ॒ग्रः । वि । अवृ᳚श्चत् । ओज᳚सा । अ॒पः । बिभ्र᳚तम् । तम᳚सा । परि᳚॑वृतम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अत्रास्मिन्काल एव विरप्शिनो महतो विविधं शब्दायमानस्य वर्धायतः शत्रून्हिंसत इन्द्रस्य तविषीभ्यः। षष्ठ्यर्थे चतुर्थी। बलानां मन्यवे प्रख्यापनायारहयन्त। आपो निरगच्छन्। रहिर्गत्यर्थः। उग्र उद्गूर्णः सोऽप उदकानि बिभ्रतं धारयन्तं तमसा परीवृतं परितो वेष्टितम्। वृणोतेः कर्मणि क्तः। गतिरनन्तर इति स्वरः। संहितायामुपसर्गस्य घञि। पा. ६-२-१२२। इति दीर्घः। तं वृत्रं यद्यस्मिन्काल ओजसा स्ववीर्येण व्यवृष्चत् अत्यर्थमवधीत्॥६॥