या वी॒र्या᳚णि प्रथ॒मानि॒ कर्त्वा᳚ महि॒त्वेभि॒र्यत᳚मानौ समी॒यतु᳚ः ।
ध्वा॒न्तं तमो॑व᳚ दध्वसे ह॒त इन्द्रो᳚ म॒ह्ना पू॒र्वहू᳚तावपत्यत ॥
ध्वा॒न्तं तमो॑व᳚ दध्वसे ह॒त इन्द्रो᳚ म॒ह्ना पू॒र्वहू᳚तावपत्यत ॥
पदपाठः (Word-by-word)
या । वी॒र्या᳚णि । प्र॒थ॒मानि᳚ । कर्त्वा᳚ । म॒हि॒॑त्वेभिः᳚ । यत᳚मानौ । स॒म्॑ई॒यतुः᳚ ।
ध्वा॒न्तम् । तमः᳚ । अव᳚ । द॒ध्व॒से॒ । ह॒तः । इन्द्रः᳚ । म॒ह्ना । पू॒र्व॑हू᳚तौ । अ॒प॒त्य॒त॒ ॥
ध्वा॒न्तम् । तमः᳚ । अव᳚ । द॒ध्व॒से॒ । ह॒तः । इन्द्रः᳚ । म॒ह्ना । पू॒र्व॑हू᳚तौ । अ॒प॒त्य॒त॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
महित्वेभिर्महंहनीयैः स्वबलैर्यतमानौ युद्धाय प्रयत्नं कुर्वन्ताविन्द्रवृत्रौ प्रथमानि पूर्वभावीनि कर्त्वा। कृत्यार्थे त्वन्प्रत्ययः। कर्तव्यानि यानि वीर्याणि समीयतुः संयोजयामासतुः। इण् गतौ। लिटि दीर्घ इणः कितिति दीर्घः। तयोर्मध्य इन्द्रेण वृत्रे हते सति ध्वान्तमतिनिबिडं तमोऽव दढ्वसे। अवध्वस्तं विनष्टमभुत्। ध्वंसेर्लिट्। कित्त्वान्नलोपः। इन्द्रस्तु मह्ना स्वमहिम्ना पूर्वहूतौ प्रथमाह्वानेऽपश्यत। आगच्छत्। शूराणां मध्येऽयमेव प्रथममाहूयमानोऽभवदित्यर्थः॥७॥