धनवन्तं पुरुषं दाने प्रेरयति। तव्याम्स्तवीयान्धनैरतिशयेन प्रवृद्धः पुरुषो नाधमानाय याचमानायातिथये पृणीयादित्। धनानि दद्यादेव। पॄ पालनपूरनयोः क्र्यादिः। प्वादीनां ह्रस्वः। यदि दद्यात् द्राघीयांसम् । दीर्घशब्दादीयसुनि प्रियस्थिरेत्यादिना द्राघीत्यादेशः। दीर्घतमं पन्थां पन्थानं सुकृतमार्गमनु पश्येत। अनुपश्येत्। व्यत्ययेनात्मनेपदम्। तत्र कारणमाह। रायो धन्नन्यो हि। आ उ। अवर्तन्ते खलु। एकत्र न तिष्ठन्तीत्यर्थः। तत्र दृष्टान्तः। रथ्येव यथा रथ्यानि। रथाद्यत्। पा. ४-३-१२१-। इति तस्येदमित्यर्थे यत्। रथ सम्बन्धीनि चक्राण्युपर्यधोभावेनावर्तन्ते तद्वदावृत्तिमेव दर्शय्ति। अन्यमन्यं पुरुषं धनान्युप तिष्ठन्त। उपतिष्ठन्ते। समवेतानि भवन्ति। उपाद्देवपूजासङ्गतिकरनेति। का. १-३-२५-१। आत्मनेपदम्। तस्माद्धनानि देयानीति भावः॥५॥