सर᳚स्वती स॒रयु॒ः सिन्धु᳚रू॒र्मिभि᳚र्म॒हो म॒हीरव॒सा य᳚न्तु॒ वक्ष᳚णीः ।
दे॒वीरापो᳚ मा॒तरः᳚ सूदयि॒त्न्वो᳚ घृ॒तव॒त्पयो॒ मधु᳚मन्नो अर्चत ॥
दे॒वीरापो᳚ मा॒तरः᳚ सूदयि॒त्न्वो᳚ घृ॒तव॒त्पयो॒ मधु᳚मन्नो अर्चत ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सर᳚स्वती । स॒रयुः᳚ । सिन्धुः᳚ । ऊ॒र्मि॑भिः᳚ । म॒हः । म॒हीः । अव᳚सा । आ । य॒न्तु॒ । वक्ष᳚णीः ।
दे॒वीः । आपः᳚ । मा॒तरः᳚ । सू॒द॒यि॒त्न्वः᳚ । घृ॒त॑व᳚त् । पयः᳚ । मधु᳚॑मत् । नः॒ । अ॒र्च॒त॒ ॥
दे॒वीः । आपः᳚ । मा॒तरः᳚ । सू॒द॒यि॒त्न्वः᳚ । घृ॒त॑व᳚त् । पयः᳚ । मधु᳚॑मत् । नः॒ । अ॒र्च॒त॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
महो महतोऽपि महीर्महत्योऽथन्तं महत्य ऊर्मिभिः सहिताः सरस्वती सरयुः सिन्धुरेतदाद्या एकविंशतिसङ्ख्याका वक्शणीरिमा नद्योऽवसा रक्षणेन हेतुना यन्तु। अस्मदीयं यज्ञं प्रत्यागच्छन्तु। ततो देवीर्देवनशीला मातरो मातृभूताः सूदयित्न्वः प्रेरयित्र्यस्तासामापो घृतवद्घृतयुक्तं मधुमद्मधुसहितमात्मीयं पयो नोऽस्मभ्यमर्चत। प्रयच्छत॥१०॥