नृणां नेतॄणाम् देवशत्रूणां संवननं न सम्भजनं सम्यग्ळिंसनमिवावस्थितं मे मदीयमेतमिदं स्तोमं स्तोत्रं ववृधन्त। ऋत्विजो वर्धयन्तु। तत्र दृष्टान्तः। सूर्ये द्युतद्यामानं दीप्तगमनं तना न विस्तृतान्रश्मीन्वर्धयन्ति तद्वदित्यर्थः। अनपच्युतं च्युतिरहितमश्व्यमश्वार्हं रथं तष्टेव यथा वर्धकी रथिष्वागतेषु संस्कृतं रथं संस्कारस्थानात्प्रेरयति तद्वदित्यर्थः॥१२॥