उ॒त नो᳚ दे॒वाव॒श्विना᳚ शु॒भस्पती॒ धाम᳚भिर्मि॒त्रावरु᳚णा उरुष्यताम् ।
म॒हः स रा॒य एष॒ते॑ति॒ धन्वे᳚व दुरि॒ता ॥
म॒हः स रा॒य एष॒ते॑ति॒ धन्वे᳚व दुरि॒ता ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उ॒त । नः॒ । दे॒वौ । अ॒श्विना᳚ । शु॒भः । पती॒ इति᳚ । धाम᳚॑भिः । मि॒त्रावरु᳚णौ । उ॒रु॒ष्य॒ता॒म् ।
म॒हः । सः । रा॒यः । आ । ई॒ष॒ते॒ । अति᳚ । धन्व᳚॑इव । दुः॒॑इ॒ता ॥
म॒हः । सः । रा॒यः । आ । ई॒ष॒ते॒ । अति᳚ । धन्व᳚॑इव । दुः॒॑इ॒ता ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
उतापि च शुभस्पती शुभस्योदकस्य पती अश्विनाश्विनौ देवौ नोऽस्मान्धामभिरात्मीयैः शरीरैरुरुष्यताम्। रक्षताम्। किञ्च मित्रावरुनावात्मीयैः शरीरैरुरुष्यताम्। रक्षेताम्। यं यजमानं पुरुषममी देवा रक्षन्ति स महो महान्ति रायो धनान्येषते। आभिमुख्येन प्राप्नोति। गच्छति। किञ्च दुरिता दुरितानि शीघ्रमत्यतिगन्तातिक्रान्ता च भवति। तत्र दृष्टान्तः। धन्वेव यथा पथिको निरुदकान्देशानतिक्रामति तद्वदित्यर्थः॥६॥