हे तनूनपात्। नपादित्यनन्तरापत्यनामधेयम्। गौरत्र तनूरुच्यते तता अस्यं भोगाः क्षीरादय इति। तस्याः पयो जायते पयस आज्यं तस्मादग्निः। यद्वा। अन्तरिक्षे तता आपस्तन्वः ताभ्यः ओशध्यादयः तेभ्योऽग्निरिति। एवरूप हे सुजिह्व शोभनज्वाल यद्वा। जिह्वेति वाङ्नाम। शोभनवागग्ने ऋतस्य यज्ञस्य यानान्पलप्राप्तिहेतून्पथो मार्गान्हविराख्यान्मध्वा मदकरेण रसेन यद्वा वाग्जनितेन रसेन समञ्जन् सम्यग्दीपयन् स्वदय। स्वादयस्व। स्वादूकुरु। स्वद आस्वादने। णिच्युपधावृद्ध्यभावश्छान्धसः। किञ्च मनामि। मन्यतेरर्चतिकर्मणः। मननीयान्यस्मदभिप्रेतानि स्तोत्राणि धीभिः प्रज्ञाभिः कर्मभिर्वोतापि च यज्ञं यजनीयं हविश्च ऋन्धन् समृद्धानि कुर्वन् नोऽस्मदीयमध्वरम् यज्ञं देवता देवेषु क्रुणुहि। कुरु। देवशब्दाद्देवमनुष्येत्यादिना सप्तम्यर्थे त्राप्रत्ययः॥२॥