अध्व᳚र्यवो॒॑प इ᳚ता समु॒द्रम॒पां नपा᳚तं ह॒विषा᳚ यजध्वम् ।
स वो᳚ दददू॒र्मिम॒द्या सुपू᳚तं॒ तस्मै॒ सोमं॒ मधु᳚मन्तं सुनोत ॥
स वो᳚ दददू॒र्मिम॒द्या सुपू᳚तं॒ तस्मै॒ सोमं॒ मधु᳚मन्तं सुनोत ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अध्व᳚र्यवः । अ॒पः । इ॒त॒ । स॒मु॒द्रम् । अ॒पाम् । नपा᳚तम् । ह॒विषा᳚ । य॒ज॒ध्व॒म् ।
सः । वः॒ । द॒द॒त् । ऊ॒र्मिम् । अ॒द्य । सु॑पू᳚तम् । तस्मै᳚ । सोम᳚म् । मधु᳚॑मन्तम् । सु॒नो॒त॒ ॥
सः । वः॒ । द॒द॒त् । ऊ॒र्मिम् । अ॒द्य । सु॑पू᳚तम् । तस्मै᳚ । सोम᳚म् । मधु᳚॑मन्तम् । सु॒नो॒त॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे अध्वर्यवोयूयं अपः एकधनलक्षणान्युदकान्याहर्तुमितिशेषः समुद्रं उदधिस्थानीयं ज- लाशयं इत गच्छत । इदानीं उत्तरोर्धर्चोव्याख्यायते—पश्चाद्द्वितीयः पादः आर्थिकोयं क्रमः अद्येदानीं सोपान्नपात् वः जलाशयं प्रति गतेभ्योयुष्मभ्यं सुपूतं सुशुद्धं ऊर्मिं जलसमूहं ददत् ददातु यूयमपि तेन समूहेन तस्मै अपांनपाते मधुमन्तं मधुरस्वादूपेतं सोमं सुनोत अभिषुणुत अभिषुतेन सोमाख्येन हविषा अपांनपातं वृष्टिकर्मण्यधिकृतं देवं यजध्वं ॥ ३ ॥