ए॒वेद्यूने᳚ युव॒तयो᳚ नमन्त॒ यदी᳚मु॒शन्नु᳚श॒तीरेत्यच्छ᳚ ।
सं जा᳚नते॒ मन᳚सा॒ सं चि᳚कित्रे॑ध्व॒र्यवो᳚ धि॒षणाप᳚श्च दे॒वीः ॥
सं जा᳚नते॒ मन᳚सा॒ सं चि᳚कित्रे॑ध्व॒र्यवो᳚ धि॒षणाप᳚श्च दे॒वीः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ए॒व । इत् । यूने᳚ । यु॒व॒तयः᳚ । न॒म॒न्त॒ । यत् । ई॒म् । उ॒शन् । उ॒श॒तीः । एति᳚ । अच्छ᳚ ।
सम् । जा॒न॒ते॒ । मन᳚सा । सम् । चि॒कि॒त्रे॒ । अ॒ध्व॒र्यवः᳚ । धि॒षणा᳚ । आपः᳚ । च॒ । दे॒वीः ॥
सम् । जा॒न॒ते॒ । मन᳚सा । सम् । चि॒कि॒त्रे॒ । अ॒ध्व॒र्यवः᳚ । धि॒षणा᳚ । आपः᳚ । च॒ । दे॒वीः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
युवतयस्तरुण्यः स्त्रियः यूने तरुणाय नमंत यथा प्रह्वीभवन्ति एव एवं वसतीवर्येक धनाख्याआपः सोमाय प्रह्वीभवन्ति । यद्वा युवतयः सोमेन सह मिश्रयित्र्यः आपः यूने अभिषवादिकर्मणा आत्मना सह मिश्रयित्रे कर्त्रे अध्वर्यवे नमन्त प्रह्वीभवन्त्येव । इदिति पूरणः । कदा यद्यदा उशन् अभिषवार्थं वसतीवरीः कामयमानः सोमः सोमाभिषवं कर्तुं कामयमानोध्वर्युर्वा उशतीः सोमेन सह मिश्रीभावमभिषवादिकर्मांगभावं च कामयमानाः ईमेनाअपः अच्छ प्राप्तुं एति गच्छति तदा उपनमन्ते अध्वर्यवः धिषणा तदीया स्तुति- लक्षणा वाक् च देवीर्देव्यः अपः आपश्च मनसा विशिष्टया बुद्या संजानते सम्यक् जानन्ति संचिकित्रे स्वं स्वमधिकारं परस्परोपकारं च चक्षुषा सम्यक् पश्यन्ति ॥ ६ ॥