यु॒वं श्वे॒तं पे॒दवे᳚॑श्वि॒नाश्वं᳚ न॒वभि॒र्वाजै᳚र्नव॒ती च᳚ वा॒जिन᳚म् ।
च॒र्कृत्यं᳚ ददथुर्द्राव॒यत्स᳚खं॒ भगं॒ न नृभ्यो॒ हव्यं᳚ मयो॒भुव᳚म् ॥
च॒र्कृत्यं᳚ ददथुर्द्राव॒यत्स᳚खं॒ भगं॒ न नृभ्यो॒ हव्यं᳚ मयो॒भुव᳚म् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यु॒वम् । श्वे॒तम् । पे॒दवे᳚ । अ॒श्वि॒ना॒ । अश्व᳚म् । न॒व॑भिः᳚ । वाजैः᳚ । न॒व॒ती । च॒ । वा॒जिन᳚म् ।
च॒र्कृत्य᳚म् । द॒द॒थुः॒ । द्र॒व॒यत्॑स᳚खम् । भग᳚म् । न । नृ॑भ्यः᳚ । हव्य᳚म् । म॒यः॒॑भुव᳚म् ॥
च॒र्कृत्य᳚म् । द॒द॒थुः॒ । द्र॒व॒यत्॑स᳚खम् । भग᳚म् । न । नृ॑भ्यः᳚ । हव्य᳚म् । म॒यः॒॑भुव᳚म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे अश्विनाश्विनौ युवं युवां पेदवे पेदुनामधेयाय राज्ञे श्वेतं श्वेतवर्णं वाजिनं बलिनं नवभिर्नवती नवत्या चाश्वैः सहितं चर्कृत्यं संग्रामाणां अत्यर्थं कर्तारं शत्रूणां जेतारं वा द्रवयत्सखंशत्रुसखानां द्रावयितारं हव्यं ह्वातव्यं मयोभुवं सुखस्य भावयितारं अश्वं नृ- भ्योमनुष्येभ्योभगं न भजनीयं धनमिव ददथुः प्रायच्छतं ॥ १० ॥