किम॒ङ्ग त्वा᳚ मघवन्भो॒जमा᳚हुः शिशी॒हि मा᳚ शिश॒यं त्वा᳚ शृणोमि ।
अप्न᳚स्वती॒ मम॒ धीर᳚स्तु शक्र वसु॒विदं॒ भग᳚मि॒न्द्रा भ᳚रा नः ॥
अप्न᳚स्वती॒ मम॒ धीर᳚स्तु शक्र वसु॒विदं॒ भग᳚मि॒न्द्रा भ᳚रा नः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
किम् । अ॒ङ्ग । त्वा॒ । म॒घ॒॑व॒न् । भो॒जम् । आ॒हुः॒ । शि॒शी॒हि । मा॒ । शि॒श॒यम् । त्वा॒ । शृ॒णो॒मि॒ ।
अप्न᳚स्वती । मम᳚ । धीः । अ॒स्तु॒ । श॒क्र॒ । व॒सु॒॑विद᳚म् । भग᳚म् । इ॒न्द्र॒ । आ । भ॒र॒ । नः॒ ॥
अप्न᳚स्वती । मम᳚ । धीः । अ॒स्तु॒ । श॒क्र॒ । व॒सु॒॑विद᳚म् । भग᳚म् । इ॒न्द्र॒ । आ । भ॒र॒ । नः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अंगेति सामान्याह्वानं अंग हे मघवन् धनवन् शक्रेंद्र त्वा वां किं किमर्थं भोजं स्तो- तॄणां भोजकमभीष्टदमाहुः सर्वे विद्वांसः यदि नददासीत्यध्यहारः तस्माद्ददास्येव स्तोतृ- भ्योधनानीत्यर्थः तथासति मा मां स्तोतारं शिशीहि धनदानेन तीक्ष्णीकुरु । त्वा त्वां शिशयं स्तोतॄणां संस्कर्तारं शृणोमि । किंच मम धीर्बुद्धिः अप्नस्वती कर्मवत्यस्तुभवतु । किंच नोस्माकं वसुविदं धनस्य लंभकं भगं भाग्यमाभर आहर ॥ ३ ॥