धनं॒ न स्य॒न्द्रं ब᳚हु॒लं यो अ᳚स्मै ती॒व्रान्त्सोमा{4}᳚ आसु॒नोति॒ प्रय᳚स्वान् ।
तस्मै॒ शत्रू᳚न्त्सु॒तुका᳚न्प्रा॒तरह्नो॒ नि स्वष्ट्रा᳚न्यु॒वति॒ हन्ति᳚ वृ॒त्रम् ॥
तस्मै॒ शत्रू᳚न्त्सु॒तुका᳚न्प्रा॒तरह्नो॒ नि स्वष्ट्रा᳚न्यु॒वति॒ हन्ति᳚ वृ॒त्रम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
धन᳚म् । न । स्य॒न्द्रम् । ब॒हु॒लम् । यः । अ॒स्मै॒ । ती॒व्रान् । सोमा᳚न् । आ॒॑सु॒नोति᳚ । प्रय᳚स्वान् ।
तस्मै᳚ । शत्रू᳚न् । सु॒॑तुका᳚न् । प्रा॒तः । अह्नः᳚ । नि । सु॒॑अष्ट्रा᳚न् । यु॒वति᳚ । हन्ति᳚ । वृ॒त्रम् ॥
तस्मै᳚ । शत्रू᳚न् । सु॒॑तुका᳚न् । प्रा॒तः । अह्नः᳚ । नि । सु॒॑अष्ट्रा᳚न् । यु॒वति᳚ । हन्ति᳚ । वृ॒त्रम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
प्रयस्वान् हविष्मान् योयजमानः स्पंद्रं स्पंदनशीलं गवाश्वादिकं बहुलं प्रभूतं धनं न यथा धनं दरिद्राय पात्रभूताय दातुं संस्कारोति तद्वदस्माइंद्राय तीव्रान् तीव्ररसान् सोमा नासुमोति अभिषुणोति अभिषवाख्येन संस्करेण संस्करोति तस्मै यजमानाय प्रातरह्नः पूर्वाह्वः सुतुकान् सुप्रेरणान् शोभनपुत्रन्वास्वष्ट्रान् ज्ञानायुधान् शत्रून् नियुवति सइंद्रः पृ- थक् करोति । किंच वृत्रं तदीयमुपद्रवं हंति हिनस्ति ॥ ५ ॥