आ॒राच्छत्रु॒मप᳚ बाधस्व दू॒रमु॒ग्रो यः शम्ब᳚ः पुरुहूत॒ तेन᳚ ।
अ॒स्मे धे᳚हि॒ यव᳚म॒द्गोम᳚दिन्द्र कृ॒धी धियं᳚ जरि॒त्रे वाज᳚रत्नाम् ॥
अ॒स्मे धे᳚हि॒ यव᳚म॒द्गोम᳚दिन्द्र कृ॒धी धियं᳚ जरि॒त्रे वाज᳚रत्नाम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
आ॒रात् । शत्रु᳚म् । अप᳚ । बा॒ध॒स्व॒ । दू॒रम् । उ॒ग्रः । यः । शम्बः᳚ । पु॒रु॒॑हू॒त॒ । तेन᳚ ।
अ॒स्मे इति᳚ । धे॒हि॒ । यव᳚॑मत् । गो॑म᳚त् । इ॒न्द्र॒ । कृ॒धि । धिय᳚म् । ज॒रि॒त्रे । वाज᳚॑रत्नाम् ॥
अ॒स्मे इति᳚ । धे॒हि॒ । यव᳚॑मत् । गो॑म᳚त् । इ॒न्द्र॒ । कृ॒धि । धिय᳚म् । ज॒रि॒त्रे । वाज᳚॑रत्नाम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे पुरुहूत बहुभिराहूतेंद्र तव यउग्रउद्गूर्णः शंबोवज्रः तथाच यास्कः—शंबइति वज्र- नाम शमयतेर्वा शायतेर्वा इति । तेन वज्रेण शत्रुमस्मदरिं आरात् अस्मत्समीपात् दूरमप- बाधस्व त्वमपगमय । किंच अस्मे अस्मासु यवमत् यवयुक्तं गोमद्गोयुक्तं च धनं धेहि निधेहि । किंच जरित्रे स्तोत्रे मह्यं वाजरत्नां रमणीयान्नां धियं कर्म कृधि कुरु ॥ ७ ॥