यस्मि᳚न्व॒यं द᳚धि॒मा शंस॒मिन्द्रे॒ यः शि॒श्राय᳚ म॒घवा॒ काम᳚म॒स्मे ।
आ॒राच्चि॒त्सन्भ᳚यतामस्य॒ शत्रु॒र्न्य᳚स्मै द्यु॒म्ना जन्या᳚ नमन्ताम् ॥
आ॒राच्चि॒त्सन्भ᳚यतामस्य॒ शत्रु॒र्न्य᳚स्मै द्यु॒म्ना जन्या᳚ नमन्ताम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यस्मि᳚न् । व॒यम् । द॒धि॒म । शंस᳚म् । इन्द्रे᳚ । यः । शि॒श्राय᳚ । म॒घ॑वा᳚ । काम᳚म् । अ॒स्मे इति᳚ ।
आ॒रात् । चि॒त् । सन् । भ॒य॒ता॒म् । अ॒स्य॒ । शत्रुः᳚ । नि । अ॒स्मै॒ । द्यु॒म्ना । जन्या᳚ । न॒म॒न्ता॒म् ॥
आ॒रात् । चि॒त् । सन् । भ॒य॒ता॒म् । अ॒स्य॒ । शत्रुः᳚ । नि । अ॒स्मै॒ । द्यु॒म्ना । जन्या᳚ । न॒म॒न्ता॒म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
यस्मिन्निंद्रे वयं घोषेयाः सुहस्त्याः शंसं स्तुतिं दधीम विदधीमः । यश्च मघवा धनवा- निंद्रोस्मेस्मासु काममभिलाषं शिश्राय श्रयति अस्येंद्रस्य शत्रुरारात् दूरएव संश्चित् सन्न- पि भयतां बिभेतु । किंचास्माइंद्राय जन्या जन्यानि शत्रुजनपदभवानि द्युम्ना द्युम्नानि अन्नानि निनमंतां प्रह्वीभवंतु भोजनीयानि भवंत्वित्यर्थः ॥ ६ ॥