त्वां जना᳚ ममस॒त्येष्वि᳚न्द्र संतस्था॒ना वि ह्व᳚यन्ते समी॒के ।
अत्रा॒ युजं᳚ कृणुते॒ यो ह॒विष्मा॒न्नासु᳚न्वता स॒ख्यं व᳚ष्टि॒ शूरः᳚ ॥
अत्रा॒ युजं᳚ कृणुते॒ यो ह॒विष्मा॒न्नासु᳚न्वता स॒ख्यं व᳚ष्टि॒ शूरः᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वाम् । जनाः᳚ । म॒म॒॑स॒त्येषु᳚ । इ॒न्द्र॒ । स॒म्॑त॒स्था॒नाः । वि । ह्व॒य॒न्ते॒ । स॒म्॑ई॒के ।
अत्र᳚ । युज᳚म् । कृ॒णु॒ते॒ । यः । ह॒विष्मा᳚न् । न । असु᳚न्वता । स॒ख्यम् । व॒ष्टि॒ । शूरः᳚ ॥
अत्र᳚ । युज᳚म् । कृ॒णु॒ते॒ । यः । ह॒विष्मा᳚न् । न । असु᳚न्वता । स॒ख्यम् । व॒ष्टि॒ । शूरः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इंद्र त्वां जनाममसत्येषु संग्रामेषु विह्वयंते विविधमाह्वयंति सहायार्थम् । एतदेव दर्शयति—समीपे युक्ते संतस्थानाः सम्यक् तिष्ठंतोजनाविह्वयंतइति । अत्रास्मिन्नाह्वाने सशूरोवीरइंद्रस्तं युजं सखायं कृणुते कुरुते योहविष्मान् भवति असुन्वता सोमाभिषवम- कुर्वता पुरुषेण सह सख्यं सखित्वं न वष्टि न कामयते ॥ ४ ॥