वयः᳚ सुप॒र्णा उप᳚ सेदु॒रिन्द्रं᳚ प्रि॒यमे᳚धा॒ ऋष᳚यो॒ नाध᳚मानाः ।
अप᳚ ध्वा॒न्तमू᳚र्णु॒हि पू॒र्धि चक्षु᳚र्मुमु॒ग्ध्य१॒᳚स्मान्नि॒धये᳚व ब॒द्धान् ॥
अप᳚ ध्वा॒न्तमू᳚र्णु॒हि पू॒र्धि चक्षु᳚र्मुमु॒ग्ध्य१॒᳚स्मान्नि॒धये᳚व ब॒द्धान् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
वयः᳚ । सु॒॑प॒र्णाः । उप᳚ । से॒दुः॒ । इन्द्र᳚म् । प्रि॒य॑मे᳚धाः । ऋष᳚यः । नाध᳚मानाः ।
अप᳚ । ध्वा॒न्तम् । ऊ॒र्णु॒हि । पू॒र्धि । चक्षुः᳚ । मु॒मु॒ग्धि । अ॒स्मान् । नि॒धया᳚॑इव । ब॒द्धान् ॥
अप᳚ । ध्वा॒न्तम् । ऊ॒र्णु॒हि । पू॒र्धि । चक्षुः᳚ । मु॒मु॒ग्धि । अ॒स्मान् । नि॒धया᳚॑इव । ब॒द्धान् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
वयो गन्तारः सुपर्णाः सुपतना आदित्यरश्मय इन्द्रमुपसेदुः। उपसन्ना अभवन्। कीदृशाः। प्रियमेधाः प्रिययज्ञा ऋषयो द्रष्टारो नाधमानाः प्रज्ञां याचमानाः। याचनप्रकार उच्यते। हे इन्द्र ध्वान्तमन्धकारमपोर्णुहि। परिहत। पूर्धि पूरय च चक्षुस्तेजः। मुमुग्धि मोचय चास्मान् निधयेव बद्धान्। निधा पाश्या भवति। पाश्या पाशसमूहः। पाशसमूहेन बद्धान्यथा मुञ्चन्ति तद्वत्। अत्र वयो वेर्बहुवचनमित्यादि निरुक्तं द्रष्टव्यम्। नि. ४-३॥११॥