सना᳚माना चिद्ध्वसयो॒ न्य᳚स्मा॒ अवा᳚ह॒न्निन्द्र᳚ उ॒षसो॒ यथानः᳚ ।
ऋ॒ष्वैर᳚गच्छ॒ः सखि᳚भि॒र्निका᳚मैः सा॒कं प्र᳚ति॒ष्ठा हृद्या᳚ जघन्थ ॥
ऋ॒ष्वैर᳚गच्छ॒ः सखि᳚भि॒र्निका᳚मैः सा॒कं प्र᳚ति॒ष्ठा हृद्या᳚ जघन्थ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
स॑ना᳚माना । चि॒त् । ध्व॒स॒यः॒ । नि । अ॒स्मै॒ । अव᳚ । अ॒ह॒न् । इन्द्रः᳚ । उ॒षसः᳚ । यथा᳚ । अनः᳚ ।
ऋ॒ष्वैः । अ॒ग॒च्छः॒ । सखि᳚॑भिः । नि॑का᳚मैः । सा॒कम् । प्र॒ति॒॑स्था । हृद्या᳚ । ज॒घ॒न्थ॒ ॥
ऋ॒ष्वैः । अ॒ग॒च्छः॒ । सखि᳚॑भिः । नि॑का᳚मैः । सा॒कम् । प्र॒ति॒॑स्था । हृद्या᳚ । ज॒घ॒न्थ॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अयमिन्द्रो वृत्रं हन्तुं सनामाना चित् समाननामानौ नि ध्व सयः। न्यगमयत्। अथेन्द्रस्तं वृत्रमवाहन्। अवहतवान्। यथोषसोऽनः शकटमवनाशितवान् तद्वत्। अथ प्रत्यक्षॆणोच्यते। हे इन्द्र त्वमृष्वैर्दीप्तैर्महद्भिर्वा निकामैर्नितरां वृत्रवधं कामयमानैः सछिभिर्मरुद्भिः साकं वृत्रं हन्तुमगच्छः। आगत्य च प्रतिष्ठा प्रतिष्ठानानि शरीराणि हृद्या हृद्यानि रमणीयानि जघन्थ। हतवानसि। हन्तेस्थल्युपदेशेऽत्वत इतीट् प्रतिषेधः॥६॥