द्रु॒हो निष᳚त्ता पृश॒नी चि॒देवै᳚ः पु॒रू शंसे᳚न वावृधु॒ष्ट इन्द्र᳚म् ।
अ॒भीवृ᳚तेव॒ ता म᳚हाप॒देन᳚ ध्वा॒न्तात्प्र᳚पि॒त्वादुद᳚रन्त॒ गर्भा᳚ः ॥
अ॒भीवृ᳚तेव॒ ता म᳚हाप॒देन᳚ ध्वा॒न्तात्प्र᳚पि॒त्वादुद᳚रन्त॒ गर्भा᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
द्रु॒हः । नि॑स᳚त्ता । पृ॒श॒नी । चि॒त् । एवैः᳚ । पु॒रु । शंसे᳚न । व॒वृ॒धुः॒ । ते । इन्द्र᳚म् ।
अ॒भिवृ᳚ता॑इव । ता । म॒हा॒॑प॒देन᳚ । ध्वा॒न्तात् । प्र॒॑पि॒त्वात् । उत् । अ॒र॒न्त॒ । गर्भाः᳚ ॥
अ॒भिवृ᳚ता॑इव । ता । म॒हा॒॑प॒देन᳚ । ध्वा॒न्तात् । प्र॒॑पि॒त्वात् । उत् । अ॒र॒न्त॒ । गर्भाः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
द्रुहो द्रोग्धुरिन्द्रस्य पृशनी चित् सेनापि निषत्ता। तत्सन्निधौ निषण्णाभूत्। एवैर्गन्तृभिर्मरुद्भिः सहितमिन्द्रं निषण्णेति सम्बन्धः। तेऽपि मरुतः पुरु प्रभूतेन शंसेन स्तोत्रेणेन्द्रं ववृधुः। आवर्धन्त व्रुत्रं जिघांसन्तम्। अथ महापदेन महता व्रजेनाभीवृतेव परिवृतानीव गवादीनि तानि यथावरनापगमे निर्गच्छन्ति तद्वत्तान्युदकानि ध्व्बान्तादन्धकाररूपात्प्रपित्वादासन्नात्प्राप्ताद्वृत्राद्गर्भा गर्ग्भभूतान्युदकान्युदरन्त। उदगच्छन्॥२॥