आ रोद᳚सी॒ हर्य᳚माणो महि॒त्वा नव्यं᳚नव्यं हर्यसि॒ मन्म॒ नु प्रि॒यम् ।
प्र प॒स्त्य᳚मसुर हर्य॒तं गोरा॒विष्कृ᳚धि॒ हर᳚ये॒ सूर्या᳚य ॥
प्र प॒स्त्य᳚मसुर हर्य॒तं गोरा॒विष्कृ᳚धि॒ हर᳚ये॒ सूर्या᳚य ॥
पदपाठः (Word-by-word)
आ । रोद᳚सी॒ इति᳚ । हर्य᳚माणः । म॒हि॒॑त्वा । नव्य᳚म्॑नव्यम् । ह॒र्य॒सि॒ । मन्म᳚ । नु । प्रि॒यम् ।
प्र । प॒स्त्य᳚म् । अ॒सु॒र॒ । ह॒र्य॒तम् । गोः । आ॒विः । कृ॒धि॒ । हर᳚ये । सूर्या᳚य ॥
प्र । प॒स्त्य᳚म् । अ॒सु॒र॒ । ह॒र्य॒तम् । गोः । आ॒विः । कृ॒धि॒ । हर᳚ये । सूर्या᳚य ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र हर्यमाणः कामयमानो महित्वा महत्त्वेन रोदसी द्यावापृथिव्यावा। पूरयसीति शेशः। तथा नव्यन्नव्यं नवतरं प्रियं प्रियकरं मन्ममननीयं स्तोत्रं नु क्शिप्रं हर्यसि। कामयसे। हे असुर बलवन्। असुः प्राणः। तद्वन्। मत्वर्थीयो रः। ताद्रुशीन्द्र गोः। जात्येकवचनम् । गवां हर्यतं स्पृहणीयं पस्त्यं गृहं गोरुदकस्योक्तगुणकं स्थानं वा हरय उदकस्य हर्त्रे सूर्याय प्र प्रकर्षेणानिष्कृधि। प्रकटीकुरु॥११॥