अरं॒ कामा᳚य॒ हर᳚यो दधन्विरे स्थि॒राय᳚ हिन्व॒न्हर᳚यो॒ हरी᳚ तु॒रा ।
अर्व᳚द्भि॒र्यो हरि᳚भि॒र्जोष॒मीय᳚ते॒ सो अ᳚स्य॒ कामं॒ हरि᳚वन्तमानशे ॥
अर्व᳚द्भि॒र्यो हरि᳚भि॒र्जोष॒मीय᳚ते॒ सो अ᳚स्य॒ कामं॒ हरि᳚वन्तमानशे ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अर᳚म् । कामा᳚य । हर᳚यः । द॒ध॒न्वि॒रे॒ । स्थि॒राय᳚ । हि॒न्व॒न् । हर᳚यः । हरी॒ इति᳚ । तु॒रा ।
अर्व᳚त्॑भिः । यः । हरि᳚॑भिः । जोष᳚म् । ईय᳚ते । सः । अ॒स्य॒ । काम᳚म् । हरि᳚॑वन्तम् । आ॒न॒शे॒ ॥
अर्व᳚त्॑भिः । यः । हरि᳚॑भिः । जोष᳚म् । ईय᳚ते । सः । अ॒स्य॒ । काम᳚म् । हरि᳚॑वन्तम् । आ॒न॒शे॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अरमलं पर्याप्तं कामायेन्द्रकामनाय हरयो हरितवर्णाः सोमा दधन्विरे। ते च हरयः स्थिराय युद्धेऽपलयितायेन्द्राय तुरा तुरौ त्वरमाणौ हरी अश्वौ हिन्वन्। प्रेरयन्ति। योऽर्वद्भिररणकुशलैर्हरिभिरश्वैर्जोषं शूरैः सेव्यं सङ्ग्राममीयते गच्छति स रथोऽस्येन्द्रस्य स्वभुतं कामं कमनीयं हरिवन्तं सोमवन्तं यज्ञमानशे। व्याप्नोति॥७॥