हरि᳚श्मशारु॒र्हरि᳚केश आय॒सस्तु᳚र॒स्पेये॒ यो ह᳚रि॒पा अव᳚र्धत ।
अर्व᳚द्भि॒र्यो हरि᳚भिर्वा॒जिनी᳚वसु॒रति॒ विश्वा᳚ दुरि॒ता पारि᳚ष॒द्धरी᳚ ॥
अर्व᳚द्भि॒र्यो हरि᳚भिर्वा॒जिनी᳚वसु॒रति॒ विश्वा᳚ दुरि॒ता पारि᳚ष॒द्धरी᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
हरि᳚॑श्मशारुः । हरि᳚॑केशः । आ॒य॒सः । तु॒रः॒॑पेये᳚ । यः । ह॒रि॒॑पाः । अव᳚र्धत ।
अर्व᳚त्॑भिः । यः । हरि᳚॑भिः । वा॒जिनी᳚॑वसुः । अति᳚ । विश्वा᳚ । दुः॒॑इ॒ता । पारि᳚षत् । हरी॒ इति᳚ ॥
अर्व᳚त्॑भिः । यः । हरि᳚॑भिः । वा॒जिनी᳚॑वसुः । अति᳚ । विश्वा᳚ । दुः॒॑इ॒ता । पारि᳚षत् । हरी॒ इति᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हरिश्मशारुर्हरितवर्णश्मश्रुर्हरिकेशो हरितवर्नकेश अयसोऽयोमयहृदयः। शत्रूणां घातक इत्यर्थः। एतादृशो य इन्द्रस्तुरस्पेये तूर्णं पातव्ये सोमे हरिपा हरितवर्नसोमपा अवर्धत वर्धते यश्चार्वद्भिर्गृन्तृभिर्हरिभिरश्वैः सोमैर्वा वाजिनीवसुः। वाजिनमन्नं हविर्लक्षणम् । तदस्या अस्तीति वाजिनी क्रिया। सैव वसु धनं यस्य स तथोक्तः। यज्ञधन इत्यर्थः। यद्वा। वाजिनमेव वाजिनी। तदेव धनं यस्य। स एवमुक्तलक्षण इन्द्रो हरी रथे योजयित्वा विश्वा विश्वानि सर्वाणि दुरितास्माकं दुरितानि पारिषत्। पारयतु। पारयतेर्लेटि सिप्यडागमः॥८॥