हे कवी क्रांतदर्शिनौ मेधाविनावश्विनौ वां युवयोः सुमतिं कल्याणीमनुग्रहात्मिकां बुद्धिं सदा सर्वदा चके । आभिमुख्येन प्रार्थये । मे मदीयानि विश्वा धियः सर्वाणि कर्माणि युवां प्रावतम् । प्रकर्षेण रक्षतम् । अपि चास्मे अस्मभ्यं हे नासत्यावश्विनौ बृहंतं महांतमपत्यसाचमपत्यैः पुत्रादिभिः समवेतं श्रुत्यं प्रशंसनीयमुत्कृष्टं रयिं धनं रराथाम् । प्रयच्छतं ॥ चके । कै गै शब्दे । व्यत्ययेनात्मनेपदम् । लिट्युत्तमैकवचने रूपम् । अस्मे । सुपां सुलुगिति चतुर्थीबहुवचनस्य शेआदेशः । अपत्यसाचम् । अपत्यैः सह सचते संगच्छत इत्यपत्यसाच् । छांदसो ण्विः । श्रुत्यम् । श्रुतिः स्तुतिः । तत्र भवं श्रुत्यम् । भवे छंदसीति यत् । यतोऽनाव इत्याद्युदात्तत्वम् । रराथाम् । रा दाने । लोट व्यत्ययेनात्मनेपदम् । बहुलं छंदसीति शपः श्लुः ॥ २३ ॥