हे इंद्र ते तव वज्रासो वज्रास्त्वत्सकाशान्निर्गतान्यायुधानि नाव्या नावातार्या नवतिं नवतिसंख्याका वृत्रेण निरुद्धा नदीरनूपलक्ष्य व्यस्थिरन् । विविधमस्थिषत । सर्वत्र व्याप्य वर्तमानं वृत्रं हंतुं तव वज्र एकोऽप्यनेक इवासीदित्यर्थः । किंच इंद्र ते तव वीर्यं महत् प्रभूतम् । अन्यैरजेयमित्यर्धः । तथा ते बाह्वोस्त्वदीययोर्हस्तयोर्बलं हितं निहितम् । त्वदीयौ बाहू अप्यतिशयेन बलिनावित्यर्थः । अन्यत्पूर्वत् ॥ अस्थिरन् । तिष्ठतेर्बुङि समवप्रविभ्यः स्थ इत्यात्मनेपदम् । मंत्रे घसेति च्लेर्लुक् । स्थाघ्टोरिच्च (पा १-२-१७) इतीत्वम् । व्यत्ययेन झस्य रनादेशः । नाव्याः । नौवयोधर्मेत्यादिना (पा ४-४-९१) यत् । यतोऽनाव इति पर्युदासात्तित्स्वरित इति स्वरितत्वम् । बाह्वोः । उदात्तयण इति विभक्त्युदात्तत्वं ॥ ८ ॥