यद्वो᳚ देवाश्चकृ॒म जि॒ह्वया᳚ गु॒रु मन᳚सो वा॒ प्रयु᳚ती देव॒हेळ᳚नम् ।
अरा᳚वा॒ यो नो᳚ अ॒भि दु᳚च्छुना॒यते॒ तस्मि॒न्तदेनो᳚ वसवो॒ नि धे᳚तन ॥
अरा᳚वा॒ यो नो᳚ अ॒भि दु᳚च्छुना॒यते॒ तस्मि॒न्तदेनो᳚ वसवो॒ नि धे᳚तन ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यत् । वः॒ । दे॒वाः॒ । च॒कृ॒म । जि॒ह्वया᳚ । गु॒रु । मन᳚सः । वा॒ । प्र॑यु᳚ती । दे॒व॒॑हेळ᳚नम् ।
अरा᳚वा । यः । नः॒ । अ॒भि । दु॒च्छु॒न॒॑यते᳚ । तस्मि᳚न् । तत् । एनः᳚ । व॒स॒वः॒ । नि । धे॒त॒न॒ ॥
अरा᳚वा । यः । नः॒ । अ॒भि । दु॒च्छु॒न॒॑यते᳚ । तस्मि᳚न् । तत् । एनः᳚ । व॒स॒वः॒ । नि । धे॒त॒न॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे वसवोवासयितारोदेवाः वोयुष्माकं वयं जिह्वया वाचा मनसः प्रयुती प्रयुत्या प्र- योगेण उरु महद्देवहेळनं देवक्रोधनं च यदेनश्चकृम अकार्ष्म योस्मच्छत्रुर्नोस्मानभिप्रति अरावा गमनवान् भूत्वादुच्छुनायते पापान्याचरति अस्मानुद्वेजयति वा तस्मिन्नस्मच्छत्रौ तदेनोस्माभिः कृतं पापं निधेतन सूर्यस्याज्ञया निधत्त स्थापयतेत्यर्थः ॥ १२ ॥
अस्मिन्नइति पञ्चर्चं नवमं सूक्तं जागतमैंद्रं मुष्कविशिष्टइंद्राख्यऋषिः । तथाचानुक्रांतं- अस्मिन्नः पञ्चमुष्कवानिंद्रइति । गतोविनियोगः । अपरे तु तांड्यशाट्यायनकाअस्य सूक्तस्य मुष्कवानिंद्रोदेवता लुशऋषिरितिवर्णयंति ।