घृ॒तम॒ग्नेर्व᳚ध्र्य॒श्वस्य॒ वर्ध᳚नं घृ॒तमन्नं᳚ घृ॒तम्व᳚स्य॒ मेद᳚नम् ।
घृ॒तेनाहु᳚त उर्वि॒या वि प᳚प्रथे॒ सूर्य᳚ इव रोचते स॒र्पिरा᳚सुतिः ॥
घृ॒तेनाहु᳚त उर्वि॒या वि प᳚प्रथे॒ सूर्य᳚ इव रोचते स॒र्पिरा᳚सुतिः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
घृ॒तम् । अ॒ग्नेः । व॒ध्रि॒॑अ॒श्वस्य᳚ । वर्ध᳚नम् । घृ॒तम् । अन्न᳚म् । घृ॒तम् । ऊं॒ इति᳚ । अ॒स्य॒ । मेद᳚नम् ।
घृ॒तेन᳚ । आ॑हु᳚तः । उ॒र्वि॒या । वि । प॒प्र॒थे॒ । सूर्यः᳚॑इव । रो॒च॒ते॒ । स॒र्पिः॑आ᳚सुतिः ॥
घृ॒तेन᳚ । आ॑हु᳚तः । उ॒र्वि॒या । वि । प॒प्र॒थे॒ । सूर्यः᳚॑इव । रो॒च॒ते॒ । स॒र्पिः॑आ᳚सुतिः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
वध्र्यश्वस्य सम्बन्धिनोऽग्नेर्घृतं दीयमानं हविर्वर्धनं भवतु। तथा घृतमन्नमदनीयं भवतु। तथास्याग्नेर्घृतमु घृतमेव मेदनं पुश्तिकरं भवतु। येनाग्निः पुष्तो भवति तन्मेदनम् । तेन घृतेनाहुतोऽग्निरुर्वियोर्वत्यन्तं वि पप्रथे। स्वतेजसा विप्रथितो भवति। तथा सर्पिरासुतिः सर्पिरासूयते यस्मिन्निति सोऽग्निः सूर्य इव रोचते। दीप्यते॥२॥