यं त्वा॒ पूर्व᳚मीळि॒तो व᳚ध्र्य॒श्वः स᳚मी॒धे अ᳚ग्ने॒ स इ॒दं जु᳚षस्व ।
स नः᳚ स्ति॒पा उ॒त भ᳚वा तनू॒पा दा॒त्रं र᳚क्षस्व॒ यदि॒दं ते᳚ अ॒स्मे ॥
स नः᳚ स्ति॒पा उ॒त भ᳚वा तनू॒पा दा॒त्रं र᳚क्षस्व॒ यदि॒दं ते᳚ अ॒स्मे ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यम् । त्वा॒ । पूर्व᳚म् । ई॒ळि॒तः । व॒ध्रि॒॑अ॒श्वः । स॒म्॑ई॒धे । अ॒ग्ने॒ । सः । इ॒दम् । जु॒ष॒स्व॒ ।
सः । नः॒ । स्ति॒॑पाः । उ॒त । भ॒व॒ । त॒नू॒॑पाः । दा॒त्रम् । र॒क्ष॒स्व॒ । यत् । इ॒दम् । ते॒ । अ॒स्मे इति᳚ ॥
सः । नः॒ । स्ति॒॑पाः । उ॒त । भ॒व॒ । त॒नू॒॑पाः । दा॒त्रम् । र॒क्ष॒स्व॒ । यत् । इ॒दम् । ते॒ । अ॒स्मे इति᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
ईळितः। व्यत्ययेन कर्तरि क्तः। स्तोता वध्र्यश्वो मम पिता पूर्वं पूर्वस्मिन्काले सञ्जातं यं त्वा समीधे हविर्भिः सम्यगदिपयत् स त्वमिदानीं मया क्रियमाणमिदं स्तोत्रं जुषस्व। सेवस्व। यद्वा। वध्र्यश्वस्तस्य पुत्रोऽहं सम्यग्दीपितवानस्मि। स त्वं नोऽस्माकं स्तिपाः। अपिषोदरादिः। पस्त्यं गृहम् । तस्य रक्षको भव। यद्वा। उपस्थिताञ्ज्योतिष्टोमादीन्यागान्पालयतिति स्तिपाः। अस्मदीयानां यज्ञानां पालयिता भव। उतापि च तनूपाः स्वाङ्गनां रक्षको भव। किञ्च दात्रं तद्धनं रक्षस्व यदिदं धनं ते तव स्वभुतेष्वस्मे अस्मासु तिष्थति॥४॥