यत्ते॒ मनु॒र्यदनी᳚कं सुमि॒त्रः स᳚मी॒धे अ᳚ग्ने॒ तदि॒दं नवी᳚यः ।
स रे॒वच्छो᳚च॒ स गिरो᳚ जुषस्व॒ स वाजं᳚ दर्षि॒ स इ॒ह श्रवो᳚ धाः ॥
स रे॒वच्छो᳚च॒ स गिरो᳚ जुषस्व॒ स वाजं᳚ दर्षि॒ स इ॒ह श्रवो᳚ धाः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यत् । ते॒ । मनुः᳚ । यत् । अनी᳚कम् । सु॒॑मि॒त्रः । स॒म्॑ई॒धे । अ॒ग्ने॒ । तत् । इ॒दम् । नवी᳚यः ।
सः । रे॒वत् । शो॒च॒ । सः । गिरः᳚ । जु॒ष॒स्व॒ । सः । वाज᳚म् । द॒र्षि॒ । सः । इ॒ह । श्रवः᳚ । धाः॒ ॥
सः । रे॒वत् । शो॒च॒ । सः । गिरः᳚ । जु॒ष॒स्व॒ । सः । वाज᳚म् । द॒र्षि॒ । सः । इ॒ह । श्रवः᳚ । धाः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे अग्ने ते त्वदीयं यदनीकं रश्मिसङ्घं मनुरेतन्नामको यथा समीधे हविर्भिः सम्यग्दीपयति सुमित्र एतन्नामकोऽहं समीधे। सम्यग्दीपयामि। ञि इन्धी दीप्तौ। लिटीन्धिभवतिभ्यां चेति कित्त्वान्नलोपः। तदिदं सोऽयं रश्मि सङ्घो निवीयो नवतरो भवतु। स त्वं रेवद्धनयुक्तं यथा भवति तथा शोच। प्रज्वओअ। स एव त्वं गिरोऽस्मदीयाः स्तुतीर्जुषस्व। सेवस्व। स त्वं वाजं शत्रुबलं दर्षि। विआरय। तथेह मयि श्रवोऽन्नं धाः। धेहि॥३॥