प्र नः᳚ पू॒षा च॒रथं᳚ वि॒श्वदे᳚व्यो॒॑पां नपा᳚दवतु वा॒युरि॒ष्टये᳚ ।
आ॒त्मानं॒ वस्यो᳚ अ॒भि वात᳚मर्चत॒ तद᳚श्विना सुहवा॒ याम᳚नि श्रुतम् ॥
आ॒त्मानं॒ वस्यो᳚ अ॒भि वात᳚मर्चत॒ तद᳚श्विना सुहवा॒ याम᳚नि श्रुतम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
प्र । नः॒ । पू॒षा । च॒रथ᳚म् । वि॒श्व॑दे᳚व्यः । अ॒पाम् । नपा᳚त् । अ॒व॒तु॒ । वा॒युः । इ॒ष्टये᳚ ।
आ॒त्मान᳚म् । वस्यः᳚ । अ॒भि । वात᳚म् । अ॒र्च॒त॒ । तत् । अ॒श्वि॒ना॒ । सु॒॑ह॒वा॒ । याम᳚नि । श्रु॒त॒म् ॥
आ॒त्मान᳚म् । वस्यः᳚ । अ॒भि । वात᳚म् । अ॒र्च॒त॒ । तत् । अ॒श्वि॒ना॒ । सु॒॑ह॒वा॒ । याम᳚नि । श्रु॒त॒म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
पूषा देवो नोऽस्माकं सम्बन्धि चरथं जङ्गमं प्रावतु। प्रकर्षेण रक्षतु। किञ्च विश्वदेव्यो विश्वदेवहितोऽपां नपाद्वायुरिष्टये यज्ञस्य निष्कृत्यर्थं प्रावतु। चिञ्चात्मानं सर्वेषामात्मभुतं वातं वायुं वस्यो वसीयः प्रशस्यतरमन्नं प्राप्तुम् । अस्मभ्यमन्नं कामयमानमिति शेषः। हे अश्विनाश्विनौ सुहवा स्वाह्वानौ युवां यामनि गमने तदिदं स्तोत्रं श्रुतम्। शृणुतम्॥१३॥