स्तोमं᳚ वो अ॒द्य रु॒द्राय॒ शिक्व᳚से क्ष॒यद्वी᳚राय॒ नम᳚सा दिदिष्टन ।
येभि᳚ः शि॒वः स्ववा{4}᳚ एव॒याव᳚भिर्दि॒वः सिष᳚क्ति॒ स्वय᳚शा॒ निका᳚मभिः ॥
येभि᳚ः शि॒वः स्ववा{4}᳚ एव॒याव᳚भिर्दि॒वः सिष᳚क्ति॒ स्वय᳚शा॒ निका᳚मभिः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
स्तोम᳚म् । वः॒ । अ॒द्य । रु॒द्राय᳚ । शिक्व᳚से । क्ष॒यत्॑वी᳚राय । नम᳚सा । दि॒दि॒ष्ट॒न॒ ।
येभिः᳚ । शि॒वः । स्व॑वा᳚न् । ए॒व॒याव᳚॑भिः । दि॒वः । सिस᳚क्ति । स्व॑य᳚शाः । निका᳚म॑भिः ॥
येभिः᳚ । शि॒वः । स्व॑वा᳚न् । ए॒व॒याव᳚॑भिः । दि॒वः । सिस᳚क्ति । स्व॑य᳚शाः । निका᳚म॑भिः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
एवयावभिरश्वैरागच्छद्भिर्येभिर्यैमरुद्भिः सह स्ववाञ्जातिमान् स्वयशा स्वभूतकीर्तिः शिवः सुखकरः परमेश्वरो दिवो व्युलोकाद्यजमानान्सिषक्ति सेवते हे ऋत्विजः यूयमद्यास्मिन्यागे निकामभिर्नियताभिलाषैस्तैर्मरुद्भिः सहिताय क्षयद्वीराय क्षितशत्रवे शिक्वसे शरणे शक्ताय रुद्राय नमसान्नेन नमस्कारेण वा सह सोत्मं स्तोत्रं दिदिष्टन। दिशत। सृजत। गमयतेत्यर्थः॥९॥