इ॒मम᳚ञ्ज॒स्पामु॒भये᳚ अकृण्वत ध॒र्माण᳚म॒ग्निं वि॒दथ᳚स्य॒ साध᳚नम् ।
अ॒क्तुं न य॒ह्वमु॒षसः᳚ पु॒रोहि᳚तं॒ तनू॒नपा᳚तमरु॒षस्य᳚ निंसते ॥
अ॒क्तुं न य॒ह्वमु॒षसः᳚ पु॒रोहि᳚तं॒ तनू॒नपा᳚तमरु॒षस्य᳚ निंसते ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इ॒मम् । अ॒ञ्जः॒॑पाम् । उ॒भये᳚ । अ॒कृ॒ण्व॒त॒ । ध॒र्माण᳚म् । अ॒ग्निम् । वि॒दथ᳚स्य । साध᳚नम् ।
अ॒क्तुम् । न । य॒ह्वम् । उ॒षसः᳚ । पु॒रः॑हि᳚तम् । तनू॒३॒᳚॑नपा᳚तम् । अ॒रु॒षस्य᳚ । निं॒स॒ते॒ ॥
अ॒क्तुम् । न । य॒ह्वम् । उ॒षसः᳚ । पु॒रः॑हि᳚तम् । तनू॒३॒᳚॑नपा᳚तम् । अ॒रु॒षस्य᳚ । निं॒स॒ते॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
उभये देवमनुश्या अन्जस्पामञ्जसा रक्षकं धर्माणं धारकमिममग्निं विदथन्य यज्ञस्य साधनं साधयितारमकृण्वत। आकुर्वत। किञ्चारुषस्यारोचमानस्य वायोस्तनूनपातं पुत्रं यह्वं महान्तं पुरोहितमुशसोक्तुं न स्वरश्मिभिरञ्जकमादित्यमिव निंसते। चुम्बयन्ति। आश्रयन्त इत्यर्थः॥२॥