वि॒शामा॒सामभ᳚यानामधि॒क्षितं᳚ गी॒र्भिरु॒ स्वय᳚शसं गृणीमसि ।
ग्नाभि॒र्विश्वा᳚भि॒रदि᳚तिमन॒र्वण᳚म॒क्तोर्युवा᳚नं नृ॒मणा॒ अधा॒ पति᳚म् ॥
ग्नाभि॒र्विश्वा᳚भि॒रदि᳚तिमन॒र्वण᳚म॒क्तोर्युवा᳚नं नृ॒मणा॒ अधा॒ पति᳚म् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
वि॒शाम् । आ॒साम् । अभ᳚यानाम् । अ॒धि॒॑क्षित᳚म् । गीः॒॑भिः । ऊं॒ इति᳚ । स्व॑य᳚शसम् । गृ॒णी॒म॒सि॒ ।
ग्नाभिः᳚ । विश्वा᳚भिः । अदि᳚तिम् । अ॒न॒र्वण᳚म् । अ॒क्तोः । युवा᳚नम् । नृ॒॑मनाः᳚ । अध᳚ । पति᳚म् ॥
ग्नाभिः᳚ । विश्वा᳚भिः । अदि᳚तिम् । अ॒न॒र्वण᳚म् । अ॒क्तोः । युवा᳚नम् । नृ॒॑मनाः᳚ । अध᳚ । पति᳚म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अभयानां संसारभयरहितानामासां विशां मनुष्याणामधिक्षितमन्तर्निवसन्तं स्वयशसमुपार्जितकीर्तिमेनमग्निं गीर्भिः स्तुतिभिर्गृणीमसि। वयं स्तुमः। किञ्चानर्वणमप्रत्यृतां पत्युरपत्यान्तत्वेनाप्रतिगतामदितिमदीनां देवमातरं विश्वाभिः सर्वाभिर्ग्नाभिर्देवपत्नीभिः सह स्तुमः। किञ्चाक्तो रात्रेर्युवानं स्वतेजसा विश्रयितारं चन्द्रमसं स्तुपुः। किञ्च नृमणाः नृषु मनुष्येष्वनुग्राहकमना यः तमादित्यं स्तुमः। अधाथ पतिं सर्वस्य पालकमिन्द्रं स्तुमः॥१४॥