स्याम᳚ वो॒ मन᳚वो दे॒ववी᳚तये॒ प्राञ्चं᳚ नो य॒ज्ञं प्र ण᳚यत साधु॒या ।
आदि᳚त्या॒ रुद्रा॒ वस᳚व॒ः सुदा᳚नव इ॒मा ब्रह्म᳚ श॒स्यमा᳚नानि जिन्वत ॥
आदि᳚त्या॒ रुद्रा॒ वस᳚व॒ः सुदा᳚नव इ॒मा ब्रह्म᳚ श॒स्यमा᳚नानि जिन्वत ॥
पदपाठः (Word-by-word)
स्याम᳚ । वः॒ । मन᳚वः । दे॒व॑वी᳚तये । प्राञ्च᳚म् । नः॒ । य॒ज्ञम् । प्र । न॒य॒त॒ । सा॒धु॒॑या ।
आदि᳚त्याः । रुद्राः᳚ । वस᳚वः । सु॑दा᳚नवः । इ॒मा । ब्रह्म᳚ । श॒स्यमा᳚नानि । जि॒न्व॒त॒ ॥
आदि᳚त्याः । रुद्राः᳚ । वस᳚वः । सु॑दा᳚नवः । इ॒मा । ब्रह्म᳚ । श॒स्यमा᳚नानि । जि॒न्व॒त॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे देवाः मनवो मनुष्या वयं वो यष्मदीयाय देववीतये। देवानां वीतिर्भक्षनं यस्मिन् स यज्ञः । तस्मै यज्ञाय स्याम। यज्ञकर्तारो भवेम। ततो नोऽस्मदीयं यज्ञं साधुया। सुप्रो याजादेशः। साधु कल्याणं प्राञ्चं प्राचीनं प्र णयत। प्रकृष्टाञ्चानं कुरुत। हे आदित्या हे रुद्रा रुद्रपुत्रा मरुतो हे सुदानवः शोभनदाना हे वसवः इमेमानि शस्यमानानि ब्रह्म ब्रह्मानि स्तोत्राणि जिन्वत। प्रीणयत॥१२॥