अदि᳚ति॒र्द्यावा᳚पृथि॒वी ऋ॒तं म॒हदिन्द्रा॒विष्णू᳚ म॒रुत॒ः स्व᳚र्बृ॒हत् ।
दे॒वा{4} आ᳚दि॒त्या{4} अव᳚से हवामहे॒ वसू᳚न्रु॒द्रान्त्स᳚वि॒तारं᳚ सु॒दंस᳚सम् ॥
दे॒वा{4} आ᳚दि॒त्या{4} अव᳚से हवामहे॒ वसू᳚न्रु॒द्रान्त्स᳚वि॒तारं᳚ सु॒दंस᳚सम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अदि᳚तिः । द्यावा᳚पृथि॒वी इति᳚ । ऋ॒तम् । म॒हत् । इन्द्रा॒विष्णू॒ इति᳚ । म॒रुतः᳚ । स्वः᳚ । बृ॒हत् ।
दे॒वान् । आ॒दि॒त्यान् । अव᳚से । ह॒वा॒म॒हे॒ । वसू᳚न् । रु॒द्रान् । स॒वि॒तार᳚म् । सु॒॑दंस᳚सम् ॥
दे॒वान् । आ॒दि॒त्यान् । अव᳚से । ह॒वा॒म॒हे॒ । वसू᳚न् । रु॒द्रान् । स॒वि॒तार᳚म् । सु॒॑दंस᳚सम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अदितिर्द्यावापृथिवी द्यावापृथिव्यौ महद्महानृतं सय्तभुतोऽग्निरिन्द्राविष्णू मरुतश्च बृहत्परिवृढः स्वरादित्यः एते देवाः सर्वत्र स्वमहिम्ना वर्तन्ते। एतान्देवानादित्यादीन्सुदंससं सुकर्माणम् सवितारमेतन्नामानं चावसे रक्षणाय हवामहे। वयमाह्वयामहे॥४॥