द्यावा᳚पृथि॒वी ज᳚नयन्न॒भि व्र॒ताप॒ ओष᳚धीर्व॒निना᳚नि य॒ज्ञिया᳚ ।
अ॒न्तरि᳚क्षं॒ स्व१॒᳚रा प᳚प्रुरू॒तये॒ वशं᳚ दे॒वास᳚स्त॒न्वी॒३॒᳚ नि मा᳚मृजुः ॥
अ॒न्तरि᳚क्षं॒ स्व१॒᳚रा प᳚प्रुरू॒तये॒ वशं᳚ दे॒वास᳚स्त॒न्वी॒३॒᳚ नि मा᳚मृजुः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
द्यावा᳚पृथि॒वी इति᳚ । ज॒न॒य॒न् । अ॒भि । व्र॒ता । आपः᳚ । ओष᳚धीः । व॒निना᳚नि । य॒ज्ञिया᳚ ।
अ॒न्तरि᳚क्षम् । स्वः᳚ । आ । प॒प्रुः॒ । ऊ॒तये᳚ । वश᳚म् । दे॒वासः᳚ । त॒न्वि᳚ । नि । म॒मृ॒जुः॒ ॥
अ॒न्तरि᳚क्षम् । स्वः᳚ । आ । प॒प्रुः॒ । ऊ॒तये᳚ । वश᳚म् । दे॒वासः᳚ । त॒न्वि᳚ । नि । म॒मृ॒जुः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
देवासो देवा इन्द्रादयो द्यावापृथिवी द्यावापृथिव्यावभ्यभिलक्ष्य व्रता व्रतेन स्वेन कर्मणापः। सुब्व्यत्ययः। अप उदकान्योषधीश्च तथा यज्ञिया यज्ञार्हान्वनिनानि वने भवान्पलाशादीन्वृक्षाञ्जनयन्। उदपादयन्। किञ्च ते देवाः स्वः सर्वमन्तरिक्षमा पप्रुः। तेजसापुरयन्ति। किमर्थम्। ऊतये रक्षणाय शत्रुभ्यो बाधाभावाय। अपि च वशं काम्यमानम्। वशिरण्योरुपसंख्यानम्। पा. ३-३-५८-३। इत्यकर्तरि कारकेऽप्। तं यज्ञं तन्वि स्वशरीरे नि ममृजुः। नितरां शुद्धमलंकृतं चक्रुः॥९॥