देवसुवां हविषु बृहस्पतये वाचस्पतय इत्यस्य याज्या हंसैरिवेत्येशा। सुत्रितम् च। बृहस्पते प्रथमं चाचो अग्रं हंसैरिव सखिभिर्वावदद्भिः। आ. ४-११। इति॥

हंसैरिव मधुरवाग्भिः सखिभिः सखिभूतैर्वावदद्भिरत्यन्तं शब्दायमानैर्मरुद्भिरश्मन्मयान्यश्ममयानि नहना गवां गन्धकान्यावरकाण्यसुराणां स्थानानि व्यस्यन् विक्शिपञ्शुथिलयन्नभिकनिक्रददाभिमुख्येन शब्दयन् गाः पणिभिरपहृतान्पशूनाजिहीर्षुः स बृहस्पतिर्वर्तते। यद्वा। वावदद्भिरत्यन्तं स्तुवद्भि स्तोतृभिः सह गाः स्तोत्रलक्षणा वाचोभिकनिक्रददाभिमुख्येनोच्चारयन्। उतापि च प्रास्तौत्। कर्मणि प्रव्रुत्तौ यज्ञस्य सखिभिः सहासीनः साम गातुं प्रस्तौति। विद्वान् सर्वं जानानः स उद्गाता भुत्वोदगायत्। देवानुद्गायति। अभिष्टौति॥३॥